ΕΝΟΡΙΑΚΟ ΦΥΛΛΑΔΙΟ 9-2-2014

I. ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ  ΑΘΗΝΩΝ

Η ‘’ΜΑΡΤΥΡΙΑ’’ΤΟΥ  Ι. Ν. ΑΓ. ΤΙΜΟΘΕΟΥ  ΚΑΙ  ΜΑΥΡΑΣ ΗΛΙΟΥΠΟΛΕΩΣ ΤΗΛ.210-9928744, 9965063                       www.agiamavra.gr

9\2 \2014   Tεύχος 168o  ¨Ετος 6ο

                     Ζωοφιλία και Πολιτισμός

Γράφει η Σοφία Αλιμπέρτη
Είμαι κάτοικος αυτής της Πόλης που λέγεται Αθήνα και κάποτε ήταν πολύ όμορφη και ανθρώπινη. Διαμένω στα Άνω Πατήσια, στην περιοχή Κυπριάδη, στην πάλαι ποτέ Κηπούπολη και γειτονιά των καλλιτεχνών.
Τώρα πια δεν είναι τίποτα από τα δύο. Δυστυχώς είναι ένα μεγάλο αφοδευτήριο σκύλων όπως και όλη η πόλη απ’ άκρη σ’ άκρη, στις πλατείες στα πάρκα, στους δρόμους, σε κάθε περιοχή και σε....
κάθε σπιθαμή γης ή τσιμέντου.
Οι κληρονόμοι των καλλιτεχνών παραχώρησαν τις υπέροχες βίλλες των παπούδων και των γονιών τους σε αδηφάγους κατασκευαστές έναντι γενναίας αντιπαροχής και στην θέση των μονοκατοικιών φύτρωσαν κακόγουστες φτηνιάρικες πολυκατοικίες όλες ίδιες που θυμίζουν «γκέτο».
Επειδή όμως η περιοχή είναι ακριβή όσοι είχαν πρόσβαση σε μεγάλα δάνεια αγόρασαν διαμέρισμα και για να συμπληρώσουν την επίπλωση τους εφοδιάστηκαν με ένα ή και με δύο σκύλους.
Βλέπει λοιπόν κανείς όλες τις ώρες της ημέρας αλλά και το βράδυ να προβάλλουν από τους γύρω δρόμους σκύλοι διαφόρων φυλών, μεγεθών και χρωμάτων και τραβώντας τα’ αφεντικά τους από το λουρί τρέχουν να κάνουν την ανάγκη τους όπου τους αρέσει:
Στους δρόμους, στα πεζοδρόμια στις αυλές, στις πυλωτές και τα παρτέρια των πολυκατοικιών, στις εισόδους των μαγαζιών, στις στάσεις των μέσων μαζικής μεταφοράς εκεί που περιμένει ο κόσμος το τρόλεϊ ή το λεωφορείο και δεν αντέχει την αφόρητη δυσοσμία.
Με ποιο δικαίωμα αυτοί οι ασυνείδητοι άνθρωποι που δεν έχουν ίχνος τσίπας και ντροπής μας επιβάλλουν αυτή την φρικτή κατάσταση;
Ας μας πει κάποιος αν αυτό δεν είναι φασισμός τότε τι είναι;
Πρέπει να διευκρινίσω ότι δεν είμαι εχθρός των ζώων. Το αντίθετο. Τα λυπάμαι διότι όταν περάσει η “μόδα” επειδή περί μόδας πρόκειται οι διάφοροι κατ’ ευφημισμόν ζωόφιλοι θα τα εγκαταλείψουν σε κάποια εξοχή μακριά από την πόλη για να μη μπορούν να γυρίσουν.

Και ή θα πεθάνουν από πείνα ή θα αγριέψουν και θα κατασπαράξουν όποιο άλλο ζώο βρεθεί μπροστά τους.
Δεν αμφισβητείται από κανένα ότι τα ζώα έχουν δικαιώματα στην στοργή των ανθρώπων, στην τροφή και στην υγεία. Σκέφτηκε όμως κάποιος από αυτούς που υπεραμύνονται αυτών των δικαιωμάτων ότι μια μερίδα της κοινωνίας η πλέον ευάλωτη και εκτεθειμένη
βρίσκεται σε κατώτερη θέση

Η ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ…

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ : a) Όρθρος  7.00 π.μ.

                           β) Εσπερινός 5.00μ.μ

  γ) Η Ι. Παράκληση στους Αγίους μας κάθε Δευτέρα 5.00μ.μ.

 

Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ : 10\2

 

ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΒΛΑΣΙΟΥ ΘΑ ΠΑΜΕ ΟΛΟΙ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΘΟΥΜΕ ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ ΚΑΙ ΝΑ ΕΥΧΗΘΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΗΓΟΥΜΕΝΟ, ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΤΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ

π. ΒΛΑΣΙΟ.

 

Η ενοριακή συνεστίαση θα γίνει το απόγευμα της 20ης Φεβρουαρίου 2014 ( Τσικνοπέμπτη ).

 Προσκλήσεις μπορούμε να πάρουμε από τις κυρίες στην είσοδο.

 

 

ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΑΙΣΩΠΟΥ

Γέρων καί Θάνατος

Γέρων ποτ ξύλα κόψας κα τατα φέρων πολλν  δν βάδιζε. Δι δ τν κόπον τς δο ποθέμενος τ φορτίον τν Θάνατον πεκαλετο. Το δ Θανάτου φανέντος κα πυθομένου δι' ν ατίαν ατν παρακαλεται, γέρων φη• " να τ φορτίον  ρς."

 

μθος δηλο τι πς νθρωπος φιλόζωος, ν τ βί κν δυστυχ.

                       

                                           ΠΑΡΑΦΡΑΣΗ

Γέρος τα ξύλα που ’κοψε στην πλάτη κουβαλούσε

κι αφού κουράστηκε πολύ, το Θάνατο καλούσε.

Μα όταν του ’ρθε ο Θάνατος να μάθει τι ζητάει,

« ήθελα εσύ να σήκωνες το βάρος », του απαντάει.

 

Γιατί όλοι τη ζωούλα μας  που τόσο αγαπούμε

δε θέλουμε να χάσουμε, έστω κι αν δυστυχούμε.

ακόμη και από τα σκυλιά;
Αυτά δυστυχώς είναι τα παιδιά που είναι κλεισμένα στα διαμερίσματα και τιμωρημένα στην μοναξιά του υπολογιστή.
Χώρος για παιχνίδι δεν υπάρχει που είναι αναγκαίο όσο το φαγητό. Άλλοτε υπήρχαν αλάνες, παιδικές χαρές με πολλά παιχνίδια αλλά και με σκάμμα γεμάτο χώμα που ήταν η χαρά των μικρών παιδιών. Τώρα πώς να πάνε να παίξουν σε πάρκα; Είναι πιο πολλά τα σκυλοκακά από τα χώματα. Η κατάσταση έχει γίνει εφιαλτική. Στον δρόμο που περπατάμε κοιτάμε κάτω σε κάθε βήμα μην τα πατήσουμε και γλιστρήσουμε και βρεθούμε στο νοσοκομείο με κάποιο κάταγμα.
Αυτό ακούμε να συμβαίνει πολύ συχνά. Επίσης διαμαρτύρονται και οι ποδηλάτες πως γλιστρούν οι ρόδες τους στα σκυλοπεριττώματα και κινδυνεύουν να πέσουν με απρόβλεπτες συνέπειες για την ζωή τους.
Στη γειτονιά Κυπριάδη τα πεζοδρόμια είναι πλατιά και κατά μήκος τους έχουν παρτέρια με δέντρα μεγάλα και μικρά. Κάτω από το πράσινο όμως κρύβεται η απόλυτη ακαθαρσία και δυσοσμία. Πραγματικός βόθρος.
Με το χάλι αυτό έχουν αγανακτήσει και οι πλέον ανεκτικοί. Είναι αυτονόητο ότι το πρωταρχικό στοιχείο πολιτισμού είναι η καθαριότητα απαραίτητη για την υγεία μας και κυρίων των παιδιών μας. Δεν φαίνεται να συμφωνούν με αυτήν την άποψη οι Ζωόφιλοι Αρσενικοί και Θηλυκοί. Είναι εξοικειωμένοι με την αθλιότητα της ακαθαρσίας επειδή κατά τα φαινόμενα την έχουν συνηθίσει από τα σπίτια τους. Η ιδιοκτησία ενός ζώου είναι ευθύνη του κατόχου του και δεν έχει δικαίωμα να ενοχλεί τους πολίτες. Όπως προανέφερα δεν έχω πρόβλημα με τα τετράποδα. Έχω όμως πρόβλημα και .. και πολύ μεγάλο μάλιστα με τα δίποδα που τα βόσκουν!
Σοφία Αλιμπέρτη,Άνω Πατήσια

Το πιο πάνω κείμενο το βρήκαμε στο ιστολόγιο  www.ksipniste.gr

Δυστυχώς τα ίδια συμβαίνουν και στην γειτονιά μας

Το Προσωπείο μας, δίχως αυτό ποιοί είμαστε;

Δύσκολη η αυτογνωσία. Μας αρέσει η ωραιολογία γύρω από τον εαυτό μας. Θέλουμε να περνάμε για σπουδαίοι. Να φαντάζουμε μεγάλοι. Να είμαστε το κέντρο του κόσμου. προσπαθούμε να ξεγελάσουμε τους άλλους με τα καμώματα του εαυτού μας. Μας αρέσει τελικά να ζούμε μέσα στο ψέμα.

Η διαστροφή μας, έχει κάνει τι φυσιολογικές ανάγκες μας πάθη, γιατί τις εκπληρώνουμε χωρίς ελευθερία...
Είμαστε δούλοι και παριστάνουμε τον ελεύθερο. Φορούμε προσωπεία. Παίζουμε θέατρο. Μερικοί , για να καλύψουν την ενοχή τους, ισχυρίζονται πως το προσωπείο είναι αναγκαίο, γιατί είναι ήθεν φυσική προέκταση του εαυτού μας, της προσωπικότητάς μας. Λάθος. Το προσωπείο είναι αποτέλεσμα της αποτυχίας μας. Αυτό είναι και η δυστυχία μας. Έρχεται όμως ώρα που οι μάσκες πέφτουν και μαζί τους πέφτουμε και εμείς στο χάος των λαθών μας.

Ο μόνος τελικά δρόμος σωτηρίας είναι να αναγνωρίσουμε τη πτώση μας και την ανεπάρκειά μας. Και ακριβώς αυτή η αναγνώριση είναι και η λύτρωσή μας.

Δυστυχώς όμως εμείς πάντα ρίχνουμε τα βάρη στους άλλους υιοθετώντας το: «Η Εύα με εξηπάτησε». Η μετάθεση αυτή της ενοχής μας, της ευθύνης που έχουμε είναι το γνώρισμα της διαστροφής μας.

Η αρχή της πραγματικής μας ελεύθερης ζωής είναι η στιγμή που θα καταλάβουμε επιτέλους την πνευματική μας ανεπάρκεια και την αμαρτωλότητά μας, αυτό το βίωμα που είχαν όλοι οι άγιοι της Εκκλησίας μας.

Η συνειδητοποίηση της αμαρτωλότητάς μας , μας αποκαλύπτει τις αληθινές διαστάσεις και της υπάρξεώς μας.

Ο απ. Πέτρος νόμιζε ότι ήταν δυνατός προτού αρνηθεί τον Χριστό. Μετά την πτώση του όμως ανακάλυψε τον πραγματικό εαυτό του, γι’ αυτό και αγίασε και έγινε πρωτοκορυφαίος.

Η συνειδητοποίηση της καταστάσεώς μας θα μας οδηγήσει τελικά στην μετάνοια και στην κάθαρση του εαυτού μας από κάθε ρύπο αμαρτίας.

Ας ρίξουμε λοιπόν και το δικό μας προσωπείο ή προσωπεία που φοράμε κάθε τόσο, στην δουλεία, με τους φίλους, μέσα στην οικογένεια, μπροστά στον πνευματικό μας….. και ας φανερώσουμε χωρίς δικαιολογίες τα λάθη, τις πτώσεις, τον εαυτό μας ώστε να ζήσουμε επιτέλους ελεύθεροι μία ζωή γεμάτη Φως Χριστού, ειλικρίνεια και αγάπη, απαλλαγμένοι από την τυραννία του προσωπικού μας προσωπείου.

αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

O π. Νεκτάριος Μουλατσίωτης θα

μιλήσει στην Αγία Μαρίνα απόψε

5.00μ.μ.

ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΚΑΤΑΛΥΣΗ

ΕΙΣ  ΠΑΝΤΑ , ΩΣ 1ΗΝ  ΕΒΔΟΜΑΔΑ

ΤΟΥ ΤΡΙΩΔΙΟΥ. ΚΑΛΕΣ ΑΠΟΚΡΙΕΣ.